Linux için VeraCrypt – Güvenli Şifre Yöneticisi

Gönderilen (if it refers to plural posts: Gönderilenler)10 August 2016

İçindekiler

...Loading Table of Contents...

    VeraCrypt verilerinizi şifreler ve parolanıza sahip olmayanların verilerinize erişmesini engeller. Dosyalarınızı saklayacağınız güvenli bir elektronik kasa gibi çalışır.

    Gerekli okuma

    Bu kılavuzdan sağlayacağınız faydalar

    • Bilgisayarınızın ya da USB hafıza kartınızın çalınması ya da haczedilmesi durumunda dosyalarınızı koruma becerisi
    • Söz konusu hassas dosyalara Windows, Mac OS X ve Linux bilgisayarlarından erişme ve üzerlerinde değişiklik yapma becerisi
    • Önemli dosyaları yedeklemenin güvenli bir yolu

    1. VeraCrypt’e Giriş

    VeraCrypt dosyalarınızı şifrelemenizi sağlayan bir ücretsiz yazılımdır. Korumalı olmayan TrueCrypt projesinin güncellenmiş bir versiyonudur ve Microsoft Windows, Mac OS X ve GNU/Linux için mevcuttur. TrueCrypt’te tespit edilmiş olan çeşitli güvenlik zafiyetleri üzerine eğilir.

    1.0 Başlamadan önce VeraCrypt hakkında bilmeniz gerekenler

    VeraCrypt dosyalarınızı bir parola ile şifreleyerek koruyacaktır. Bilgisayarınızda ya da harici depolama aygıtınızda birim adı verilen bir bölge yaratır. Bütün bu birim konteynır adı verilen ve VeraCrypt kullanarak açabileceğiniz (ya da bağlayabileceğiniz) ve kapayabileceğiniz (ya da bağlantısını kesebileceğiniz) tek bir dosyanın içinde yer alır.

    VeraCrypt aynı zamanda, belli bir depolama aygıtındaki tüm alanı kapsayan şifrelenmiş birimler de yaratabilir ve bu birimleri yönetebilir. Ancak bu kılavuz, konteynırların kullanımına odaklanmaktadır.

    VeraCrypt dosyalarınızı korumak için on-the-fly şifreleme kullanmaktadır. On-the-fly şifreleme, dosyalarınızı bir birime yazılırken şeffaf biçimde şifreler ve okunurken şeffaf biçimde şifrelerini çözer. Normal bir klasöre/klasörden ya da bir USB depolama aygıtına/aygıtından nasıl dosyalarınızı kopyalıyorsanız bir VeraCrypt birimine/biriminden de aynı şekilde kopyalayabilirsiniz.

    VeraCrypt hem normal şifrelenmiş birimleri hem de gizli birimleri destekler. Her ikisi de dosyalarınızı gizli tutmakla birlikte gizli birimler, VeraCrypt parolanızı göstermeye mecbur bırakıldığınızda dahi onları korumanız için, önemli bilgilerinizi daha az hassas verilerin arkasında saklamanıza imkan tanır. Bu kılavuz hem normal şifrelenmiş birimlerin hem de gizli birimlerin yaratılması ve kullanılmasını anlatmaktadır.

    Aklınızda tutun, eğer parolanızı unutursanız verilerinize erişimi yitireceksiniz! Kaybedilmiş bir parolayı kurtarmanın bir yolu yok. Ayrıca, şifreleme kullanımının bazı yargı merciilerinde yasadışı kabul edildiğini de unutmayın.

    VeraCrypt hakkında daha fazla bilgi almak için bakınız:

    1.1 VeraCrypt benzeri diğer araçlar

    Ubuntu dahil pek çok GNU Linux dağıtımı, standart bir özellik olarak tam disk şifrelemeyi destekler. Linux’un kurulum aşamasında tam disk şifrelemeyi devreye sokmanızı öneririz, zira bunu sonradan yapmak çok daha zordur. Buna ek olarak, birçok Linux dağıtımında, USB depolama aygıtında şifrelenmiş bir birim yaratmak için yerleşik Disk İzlencesini kullanabilirsiniz. Ancak bu, VeraCrypt’ten farklı olarak, dosyalarınıza sadece Linux bilgisayarlardan erişmenize imkan tanıyacaktır. Linux, Mac OS X ve Windows arasında dosyalarınızı dolaştırmak için VeraCrypt’i kullanabilirsiniz.

    Mac OS Xte yerleşik FileVault aracını tam disk şifreleme (veya sadece başlangıç dizininizi şifrelemek için) için kullanabilirsiniz. Mac OS X ayrıca USB depolama aygıtlarında şifrelenmiş birimler yaratabilen Disk İzlencesine sahiptir, ama bu birimlere sadece bir Mac bilgisayardan erişebilirsiniz.

    Windows 7 BitLocker tam disk şifreleme aracını taşıdığı için Windowsun tüm özelliklere sahip olan sürümleri. (Windows 7 Ultimate, Windows 7 Enterprise, Windows 8 Pro, Windows 8 Enterprise ve Windows 10 Pro buna dahildir).

    Hem FileVault (Mac OS X için) hem de BitLocker (Windows için) sicilli yazılımlardır. Bunun sonucu olarak, sağladıkları güvenlik kendilerinden bağımsız olarak doğrulanamaz. Her şekilde, eğer mümkünse bu araçları devreye sokmak akla yatkındır. En hassas dosyalarınızı korumak ve Linux, Mac OS X, Windows bilgisayarları arasında dolaştırmak için VeraCrypt’i bu yerleşik araçlara ek olarak kullanabilirsiniz.

    2. VeraCrypt’i kurma

    VeraCrypt’i indirmeden önce, 32-bit ya da 64-bit sistemlerden hangisini çalıştırdığınızı öğrenin:

    1. Adım Uçbirim’i başlatın.

    2. Adım Uçbirim’e aşağıdaki komutu girin:

    uname –m

    Eğer 32-bit bir sistem çalıştırıyorsanız, Uçbirim i686 veya i386 görüntüleyecek. 64-bit bir sistem çalıştırıyorsanız, x86_64 görüntüleyecek.

    3. Adım Tarayıcınızda VeraCrypt’in indirme sayfasına gidin: https://veracrypt.codeplex.com/releases.

    4. Adım Other Available Downloads (Diğer Mevcut İndirme Dosyaları) yazan bölümde, VeraCrypt Linux Setup uygulamasının en yeni sürümüne tıklayın. (Şu an VeraCrypt Linux Setup 1.18, ama ileri sürümler daha büyük sürüm rakamlarına sahip olacak).

    VeraCrypt’i indirdikten sonra aşağıdaki adımları takip ederek bilgisayarınıza kurabilirsiniz:

    5. Adım. Dosya tarayıcınızı başlatın ve 4. Adım’da VeraCrypt kurucusu arşivini (şu an veracrypt-1.18-setup.tar.bz2) indirdiğiniz konuma gidin

    Şekil 1: VeraCrypt kurucusu arşivi

    6. Adım İçeriğini görmek için 4. Adım’da indirdiğiniz dosyaya çift tıklayın.

    Şekil 2: Arşiv Yöneticisi kullanarak VeraCrypt’i çıkarma

    7. Adım Sisteminize uygun olan VeraCrypt kurulum aracına çift tıklayın ve Çıkart’ı seçin.

    • 32-bit bir sistem için şu anki sürüm veracrypt-1.18-setup-gui-x86'dır.
    • 64-bit bir sistem için şu anki sürüm veracrypt-1.18-setup-gui-x64'tür.

    Şekil 3: VeraCrypt Kurulum dosyasını nereye çıkaracağınızı seçme

    8. Adım VeraCrypt Kurulum dosyası için bir konum belirleyin ve [Çıkart]’a tıklayın. (Bu bölümde biz Masaüstü’ne çıkaracağız).

    Şekil 4: VeraCrypt’i çıkarma işleminin tamamlandığını gösteren Arşiv Yöneticisi

    9. Adım Çıkarma işlemi tamamlandığında [Kapat]’a tıklayın, ardından Arşiv Yöneticisi’nden çıkın.

    10. Adım VeraCrypt Kurulum dosyasını çıkarmış olduğunu klasörü bulun. (Bu bölümde biz veracrypt-1.18-setup-gui-x64’i Masaüstü’ne çıkardık.)

    Şekil 5: Çıkarılmış VeraCrypt dosyasının konumu

    Bu noktada, kurucunun kendisini başlatmak için dosya tarayıcınızın tercihlerini değiştirmek zorunda kalabilirsiniz. Bu, aşağıda 11. Adım ile 14. Adım arasında işlenmektedir.

    Şekil 6: Nautilus dosya tarayıcısının tercihleri

    11. Adım. Dosya tarayıcınızın menüsünde Değiştir’e tıklayın ve tercihler ekranını açmak için Tercihler’i seçin

    12. Adım. Davranış sekmesine tıklayın

    Şekil 7: Dosya tarayıcısının Davranış sekmesi

    13. Adım Çalıştırılabilir Metin Dosyaları’nın altında Her zaman sor’un seçili olduğundan emin olun.

    14. Adım [Kapat]’a tıklayın

    15. Adım Kurulum dosyasını görüntüleme ya da çalıştırma seçimini yapmak için VeraCrypt kurulum dosyasına çift tıklayın (şu an veracrypt-1.18-setup-gui-x64)

    Şekil 8: Yönetilebilir bir metin dosyasına çift tıkladığınızda yapabileceğiniz eylemler

    16. Adım VeraCrypt kurucusunu başlatmak için [Çalıştır]’a tıklayın

    Şekil 9: VeraCrypt kuruluyor

    17. Adım Lisans anlaşmasını görüntülemek için [VeraCrypt’i Kur]'a tıklayın

    Şekil 10: VeraCrypt’in lisans anlaşmasını onaylama

    18. Adım VeraCrypt'in lisans anlaşmasını okuyun ve [I accept and agree to be bound by the license terms] (Lisans anlaşmasına bağlı kalmayı kabul ediyorum) yazan yere tıklayın.

    VeraCrypt kabaca nasıl uygulamayı kaldıracağını anlatacak.

    Şekil 11: VeraCrypt’i kaldırma seçeneğini görüntüleme

    19. Adım. [Tamam]’a tıklayın

    20. Adım. Bilgisayarınıza girmek için kullandığınız parolayı yazın ve VeraCrypt kurulumunu tamamlamak için Giriş’e basın.

    Şekil 12: VeraCrypt’in kurulumu

    21. Adım. Şekil 8’de gösterilen pencereyi kapatmak için Giriş’e basın

    Not: Kullanıcılara bu kılavuzu tamamladıktan sonra VeraCrypt Yeni Başlayanlar için Rehber’ini okumaları önerilir.

    3. Normal bir birim yaratma

    VeraCrypt iki çeşit şifrelenmiş birim oluşturmanıza olanak tanır: Gizli birimler ve Normal birimler.

    • Normal birimler dosyaları, onlara erişmek için girmeniz gereken bir parola aracılığıyla korur
    • Gizli birimler iki parolaya sahiptir. Gerekirse “gözden çıkarmaya” gönüllü olacağınız daha az hassas dosyalarınızı depoladığınız yanıltıcı normal birimi açmak için bunlardan birini girmeniz gerekir. Diğer parolayı girdiğinizde sahiden de hassas olan dosyalarınızı içeren gizli birim açılacaktır.

    Bu bölümde normal bir birimin nasıl oluşturulacağını öğreneceksiniz. Eğer Gizli birim yaratmak istiyorsanız önce bu bölümü tamamlamanız, sonra Gizli bir birim yaratma bölümü ile devam etmeniz gerekir.

    VeraCrypt ile Normal birim oluşturmak için aşağıdaki adımları uygulayın:

    1. Adım. Ana uygulama penceresini açmak için VeraCrypt’i başlatın

    Şekil 1: VeraCrypt ana penceresi

    2. Adım. VeraCrypt Birim Oluşturma Sihirbazını etkinleştirmek için [Create Volume]’a (Birim Oluştur) tıklayın:

    Şekil 2: Birim Oluşturma Sihirbazı penceresi

    Bir VeraCrypt konteynır dosyası, tek bir dosyada depolanmış şifrelenmiş bir birimdir. Bu konteynır herhangi bir dosya gibi tekrardan adlandırılabilir, taşınabilir, kopyalanabilir ya da silinebilir. Bu bölümde bir konteynır dosyası yaratacağız. Diğer seçeneklerle ilgili daha fazla bilgi almak için VeraCrypt dökümanlarına başvurun.

    3. Adım. Oluşturmak istediğiniz birimin tipini seçmek için [Next]’e (İleri) tıklayın.

    Şekil 3: Birim Tipi penceresi

    VeraCrypt Birim Oluşturma Sihirbazı Birim Tipi penceresi Normal ya da Gizli birim tercihini yapmanızı sağlar.

    Not: Gizli Birim Oluşturma konusunda daha fazla bilgi için Gizli birimler bölümüne bakınız.

    4. Adım. Normal VeraCrypt Birimi’nin seçili olduğundan emin olun ve VeraCrypt konteynır dosyanızın adını ve konumunu belirlemek için [Next]’e (İleri) tıklayın.

    Şekil 4: Birim Oluşturma Sihirbazı – Birim Konumu seçimi

    5. Adım. VeraCrypt konteynır dosyanızın ismini ve konumunu belirlemek için [Select File…]’a (Dosya Seç) tıklayın.

    Şekil 5: Konteynırının konumunu ve dosya ismini belirleme

    6. Adım. İçinde konteynırınızı oluşturmak istediğiniz klasöre gidin.

    7. Adım. Konteynırınız için bir isim seçin ve pencerenin üstündeki boş alana yazın

    Not: Zaten varolan bir dosyayı seçmeyin! Ve konteynırınızı nereye koyduğunuzu ve ona ne isim verdiğinizi hatırlayacağınızdan emin olun.

    Bu bölümde kendi konteynırımızı Masaüstünde oluşturduk, ama siz konteynırınıza istediğiniz dosya ismi ve uzantıyı verebilirsiniz. Örneğin konteynırınıza, sıradan bir kullanıcının bunun bir Microsoft Word dökümanı ya da video dosyası olduğunu düşüneceği umuduyla tarifeler.doc, ya da tatiller.mpg adını verebilirsiniz. Bu bir VeraCrypt konteynırının varlığını gizlemenin yollarından biridir, ancak aygıtınızı etraflıca aramak için vakit ve kaynaklara sahip biri üzerinde etkili olmayacaktır.

    Eğer konteynırınızı bir USB depolama aygıtında oluşturmak istiyorsanız, yapmanız gereken basitçe bu aygıtı seçmek (Masaüstü yerine) ve bir dosya adı belirlemektir.

    8. Adım. VeraCrypt konteynır dosyanızın konumunu belirleyip ismini verdikten sonra [Save]’e (Kaydet) tıklayın

    Şekil 6: Konteynırınız için seçtiğiniz dosya ismi ve konum

    9. Adım. Şifreleme Ayarları’nı yapılandırmak için [Next]’e (İleri) tıklayın

    Şekil 7: Birim Oluşturma Sihirbazı Şifreleme Özellikleri penceresi

    Burada, VeraCrypt konteynırınıza depolanmış dosyaları şifrelemek ve şifrelerini çözmek için kullanmak üzere belirli bir yöntem (ya da algoritma) seçebilirsiniz. Verili seçenekler güvenli sayılır, bu yüzden olduğu gibi bırakmayı düşünebilirsiniz.

    10. Adım. [Next]’e tıklayın ve şifrelenmiş biriminizin boyutunu belirleyin.

    Şekil 8: Birim Boyutu penceresini gösteren Birim Oluşturma Sihirbazı

    Birim Boyutu penceresi oluşturmakta olduğunuz konteynırın boyutunu belirlemenizi sağlar. Bu bölümde biz 250 MB’lık bir birim oluşturacağız, ama siz başka bir boyut da belirleyebilirsiniz. Şifrelenmiş birimde depolamak istediğiniz dosyaların sayısını –ama daha da önemlisi tiplerini- hesaba katın. Özellikle imaj ve video dosyaları bir VeraCrypt konteynırını hızla doldurabilir.

    İpucu: Eğer konteynır dosyanızı bir CD’de yedeklemenin iyi olacağını düşünüyorsanız 700 MB ya da daha düşük bir boyut belirlemelisiniz. Bir DVD yedeklemesi içinse 4.5 GB ya da daha düşük olmalı. Eğer konteynır dosyanızı çevrimiçi bir depolama hizmetine yüklemeyi düşünüyorsanız, internet hızınızı göz önünde bulunduran makul bir boyut belirlemeniz gerekmektedir.

    11. Adım. Oluşturmak istediğiniz birim boyutunu yazın. KB (kilobit), MB (megabit), GB (gigabit) ya da TB (terabit) için doğru değeri seçtiğinizden emin olun.

    12. Adım. Bir parola seçmek için [Next]’e tıklayın

    Şekil 9: Birim Parolasını gösteren Birim Oluşturma Sihirbazı penceresi

    ÖNEMLİ: Kuvvetli bir parola seçmek, bir VeraCrypt birimi oluştururken gerçekleştirmeniz gereken en önemli adımlardan biridir. Parola ne kadar kuvvetli olursa o kadar iyi. İyi parola seçimi hakkında bilgi almak için Güvenli şifreler nasıl oluşturulur ve muhafaza edilir ve KeePassX kılavuzlarına başvurun. Yazdığınız iki parola birbiriyle örtüşünceye de “Next” tuşu devre dışı kalacaktır. Parolanız zayıfsa bir uyarı göreceksiniz. VeraCrypt tüm parolaları kabul eder etmesine ama verileriniz kuvvetli bir parola seçmediğiniz sürece güvende olmayacaktır.

    13. Adım. Next tuşunu etkinleştirmek için parolanızı yazın ve ardından Onayla alanına yeniden yazın.

    14. Adım. Dosya sistem biçimini seçmek için [İleri]’ye tıklayın.

    Şekil 10: Birim Biçimini gösteren Birim Oluşturma Sihirbazı penceresi

    Not: Verili değer ("FAT") çoğu kişinin işini görecektir ve Linux, Windows, Mac OS X bilgisayarlarıyla uyumludur. Ancak 4 GB’dan (tek bir dosya için) büyük dosyaları depolama gibi bir niyetiniz varsa başka bir dosya sistem biçimi seçmeniz gerekir. Linux Ext2 sadece Linux bilgisayarlarında çalışır. NTFS ise Windows bilgisayarlarında ve Linux bilgisayarlarının çoğunda çalışır.

    15. Adım Uygun dosya sistem biçimini seçtikten sonra [Next]’e tıklayın

    Şekil 11: Birim Biçimi penceresini gösteren Birim Oluşturma Sihirbazı

    VeraCrypt artık konteynır dosyası içinde normal şifrelenmiş birim oluşturmak için hazır. Farenizi VeraCrypt Birim Oluşturma Sihirbazı penceresi içinde dolaştırdığınızda rastgele veri üreterek şifrelemeyi kuvvetlendirecektir.

    16. Adım Normal birim oluşturmaya başlamak için [Format]’a tıklayın

    VeraCrypt şifrelenmiş biriminizi oluşturma işlemini tamamladığında sizi haberdar edecek.

    Şekil 12: Birim başarıyla oluşturuldu

    17. Adım. [OK]’e tıklayın

    Şekil 13: Çıkış yapın ya da başka bir şifrelenmiş birim oluşturun

    18. Adım. VeraCrypt Birim Oluşturma Sihirbazı’nı kapatmak için [Exit]’e tıklayın ve VeraCrypt'in ana penceresine dönün. ([Next]’e tıklarsanız, VeraCrypt yeni bir şifrelenmiş birim oluşturma işleminde size eşlik etmeye başlayacaktır.)

    Şimdi 6. Adım’da seçmiş olduğunuz konumda 250 MB’lık bir konteynır dosyası görüyor olmanız lazım.

    4. Gizli birim oluşturma

    VeraCrypt’te gizli birim şifrelenmiş olan normal birimde depolanır ama varlığı saklanmış bir halde. Normal biriminiz bağlanmış olsa bile, parolası olmadan gizli bir birimin varlığını doğrulamak mümkün değildir (ki gizli birimin normal birimden farkı da budur).

    Bir gizli birim kilitlenmiş bir çantanın içindeki saklı bir bölme gibidir. Buraya çantadan hazcedilmesini önemsemeyeceğiniz yanıltıcı dosyalar depolarken en hassas dosyalarınızı ise saklı bölmede tutarsınız. Bir gizli birimin ardındaki mantık, kendi mevcudiyetini gizlemektir. Böylelikle normal birim parolanızı söylemeye mecbur bırakılsanız dahi, gizli birimin içindeki dosyalar saklı kalır. Bu yöntemin etkili olabilmesi için öyle bir durum yaratmalısınız ki dosyalarınızı görmek isteyen insan gösterdiklerinize ikna olsun. Bunu yapabilmek için aşağıdaki önerileri hayata geçirmek isteyebilirsiniz:

    • Açığa çıkmasını umursamayacağınız bazı gizli dökümanları normal birime koyun. Bu bilgiler yeterince ehemmiyete sahip olmalıdır ki sizin onları şifrelenmiş bir birimde saklamanız anlamlı görünsün.

    • Normal birimdeki dosyaları düzenli bir şekilde güncelleyin. Bu, sizin o dosyaları sahiden de kullandığınız yönünde bir izlenim yaratacaktır.

    • Dosyalarınıza bakmayı talep eden kişinin, gizli birimler olgusundan haberdar olabileceği ihtimaline karşın gözünüzü açık tutun. Eğer VeraCrypt’i doğru kullanırsanız bu kişiler, gizli biriminizin varlığını kanıtlayamaz, ancak bundan şüphe duyabilirler.

    Yukarıda belirtildiği üzere, teknik olarak bir gizli birim bir normal birimin içinde saklanmaktadır. VeraCrypt’in onlara bazen “iç” ve “dış” birimler adını vermesinin nedeni de budur. Neyse ki birinciye erişmek için ikinciyi bağlamak zorunda değilsiniz. Bunun yerine VeraCrypt iki ayrı parola yaratmanıza olanak tanır: Biri, dış, diğer bir deyişle (“yanıltıcı”) normal birimi açacak, diğeri ise iç gizli birimi açacaktır.

    Aşağıdaki adımları takip ederek gizli birimler oluşturabilirsiniz.

    1. Adım. Ana uygulama penceresini açmak için VeraCrypt’i başlatın

    Şekil 1: VeraCrypt ana penceresi

    2. Adım. Aşağıdaki VeraCrypt Birim Oluşturma Sihirbazı’nı etkinleştirmek için [Birim Oluştur]’a tıklayın.

    Şekil 2: Birim Oluşturma Sihirbazı penceresi

    Bir VeraCrypt konteynır dosyası, tek bir dosyada depolanmış şifrelenmiş bir birimdir. Bu konteynır herhangi bir dosya gibi tekrardan adlandırılabilir, taşınabilir, kopyalanabilir ya da silinebilir. Bu bölümde bir konteynır dosyası yaratacağız. Diğer seçeneklerle ilgili daha fazla bilgi almak için VeraCrypt dökümanlarına başvurun.

    3. Adım. Oluşturmak istediğiniz birimin tipini seçmek için [Next]’e (İleri) tıklayın.

    Şekil 3: Birim Biçimi penceresi

    4. Adım. Hidden VeraCrypt volume’unu (Gizli VeraCrypt birimi) seçin ve [Next]’e tıklayın

    Şekil 4: Birim Oluşturma Sihirbazı – Birim Konumu seçimi

    5. Adım. Dışta bir normal birim içte bir gizli birim taşıyacak yeni konteynır dosyanızın ismini ve konumunu belirlemek için [Select File…]’a (Dosya Seç) tıklayın.

    Şekil 5: Konteynırınız için ad ve konum belirleme

    6. Adım. Konteynır dosyanızı oluşturmak istediğiniz klasöre gidin

    7. Adım. Konteynır dosyanız için bir ad seçin ve pencerenin üst tarafındaki boş alana yazın

    Not: Zaten varolan bir dosyayı seçmeyin! Ve konteynırınızı nereye koyduğunuzu ve ona ne isim verdiğinizi hatırlayacağınızdan emin olun.

    Bu bölümde volume2 adında bir konteynır oluşturduk, ama siz konteynırınıza istediğiniz dosya ismi ve uzantıyı verebilirsiniz. Örneğin konteynırınıza, sıradan bir kullanıcının bunun bir Microsoft Word dökümanı ya da video dosyası olduğunu düşüneceği umuduyla tarifeler.doc, ya da tatiller.mpg adını verebilirsiniz. Bu bir VeraCrypt konteynırının varlığını gizlemenin yollarından biridir, ancak aygıtınızı etraflıca aramak için vakit ve kaynaklara sahip biri üzerinde etkili olmayacaktır.

    Eğer konteynırınızı bir USB depolama aygıtında oluşturmak istiyorsanız, yapmanız gereken basitçe bu aygıtı seçmek (bilgisayarınızdaki bir klasördense) ve bir dosya adı belirlemektir.

    8. Adım. VeraCrypt konteynır dosyanız için bir konum ve isim belirledikten sonra [Save]’e tıklayın

    Şekil 6: Konteynırınız için seçtiğiniz dosya ismi ve konumu

    9. Adım. Şifreleme seçeneklerini yapılandırmak için [Next]’e tıklayın

    Şekil 7: VeraCrypt Dış Birim Volume Şifreleme Seçenekleri

    Burada, VeraCrypt konteynırınıza depolanmış dosyaları şifrelemek ve şifrelerini çözmek için kullanmak üzere belirli bir yöntem (ya da algoritma) seçebilirsiniz. Verili seçenekler güvenli sayılır, bu yüzden olduğu gibi bırakmayı düşünebilirsiniz.

    10. Adım. Birim boyutu seçmek için [Next]’e tıklayın

    Şekil 8: VeraCrypt Dış Birim Boyutu

    Birim Boyutu penceresi oluşturmakta olduğunuz konteynırın boyutunu belirlemenizi sağlar. Bu bölümde biz 250 MB’lık bir birim oluşturacağız, ama siz başka bir boyut da belirleyebilirsiniz. Şifrelenmiş birimde depolamak istediğiniz dosyaların sayısını –ama daha da önemlisi tiplerini- hesaba katın. Özellikle imaj ve video dosyaları bir VeraCrypt konteynırını hızla doldurabilir.

    İpucu: Eğer konteynır dosyanızı bir CD’de yedeklemenin iyi olacağını düşünüyorsanız 700 MB ya da daha düşük bir boyut belirlemelisiniz. Bir DVD yedeklemesi içinse 4.5 GB ya da daha düşük olmalı. Eğer konteynır dosyanızı çevrimiçi bir depolama hizmetine yüklemeyi düşünüyorsanız, internet hızınızı göz önünde bulunduran makul bir boyut belirlemeniz gerekmektedir.

    11. Adım. Oluşturmak istediğiniz birim boyutunu yazın. KB (kilobit), MB (megabit), GB (gigabit) ya da TB (terabit) için doğru değeri seçtiğinizden emin olun.

    12. Adım. Bir parola seçmek için [Next]’e tıklayın.

    Şekil 9: VeraCrypt Dış Birim Parola ekranı

    ÖNEMLİ: Bu “yanıltıcı” dosyanızın parolası olsa da kuvvetli bir parola seçmelisiniz. bir VeraCrypt birimi oluştururken gerçekleştirmeniz gereken en önemli adımlardan biridir. İyi parola alıştırmaları hakkında bilgi almak için Güvenli şifreler nasıl oluşturulur ve muhafaza edilir ve KeePassX kılavuzlarına başvurun. Girdiğiniz iki parola örtüşene kadar “Next” tuşu devre dışı görünecektir. Parolanız zayıfsa bir uyarı mesajı göreceksiniz. En iyi onu değiştirin! VeraCrypt her türlü parolayı kabul edecek olsa da, verileriniz kuvvetli bir parola belirlemediğiniz sürece güvende olmayacaktır.

    13. Adım. Next tuşunu etkinleştirmek için parolanızı yazın ve ardından Confirm (Onayla) alanına yeniden yazın.

    14. Adım. [Next]’e tıklayın.

    Şekil 10: VeraCrypt Dış Birim Biçimlendirme ekranı

    VeraCrypt artık bir konteynır dosyası içinde normal bir şifrelenmiş birim oluşturmak için hazır. Bu normal birimin içindeki gizli biriminizi daha sonra oluşturacaksınız. VeraCrypt Birim Oluşturma Sihirbazı üzerinde farenizi oynattığınızda şifrelendirmeyi kuvvetlendiren rastgele bir veri üretecektir.

    15. Adım. Dış biriminizi oluşturmaya başlamak için [Format]'a (Biçimlendir) tıklayın. Bu yönetici ayrıcalığı gerektirecek.

    Şekil 11: Yönetici ayrıcalıkları ekranı

    16. Adım. Açılan pencereye Bilgisayarınıza girmek için kullandığınız parolayı yazın ve [OK]’e tıklayın

    VeraCrypt dış biriminizi oluşturmayı bitirdiğinde Dış Birim İçeriği ekranını görüntüleyecek. Ayrıca, (henüz boş olan) VeraCrypt biriminizin içeriğini gösteren bir dosya tarayıcı penceresi gösterecek.

    Şekil 12: VeraCrypt Dış Birim İçeriği ekranı

    Bu ekran dış biriminize bazı “yanıltıcı” dosyalar koymanızı öneriyor. Bunu daha sonra yapma olanağınız da vardır.

    17. Adım. Gizli biriminiz için ne kadar alan ayıracağınızı belirlemek için [Next]’e tıklayın

    Şekil 13: VeraCrypt Gizli Birim ekranı

    18. Adım. Gizli biriminizin Şifreleme Seçenekleri’ni belirlemek için [Next]’e tıklayın

    Şekil 14: VeraCrypt Gizli Birim Şifreleme Seçenekleri ekranı

    Burada, gizli biriminizde depolanan dosyaları şifrelemek ve şifrelerini çözmek için kullanmak üzere belirli bir yöntem (ya da algoritma) seçebilirsiniz. Verili seçenekler güvenli sayılır, bu yüzden olduğu gibi bırakmayı düşünebilirsiniz.

    19. Adım. Gizli biriminizin boyutunu belirlemek üzere [Next]’e tıklayın

    Şekil 15: VeraCrypt Gizli Birim Boyutu ekranı

    20. Adım. Oluşturmak istediğiniz birim boyutunu yazın. KB (kilobit), MB (megabit), GB (gigabit) ya da TB (terabit) için doğru değeri seçtiğinizden emin olun. Gizli birimin boyutu, dış biriminizdeki boş alandan daha fazla olmamalıdır.

    21. Adım. Gizli biriminizin parolasını seçmek üzere [Next]’e tıklayın

    Şekil 16: VeraCrypt Gizli Birim Parola ekranı

    22. Adım. Gizli biriminizi korumak için kuvvetli bir parola seçin ve yazın. Onayla alanına ikinci bir kez yazın.

    Not: Şimdi gizli biriminiz için, normal birim için seçmiş olduğunuz paroladan farklı bir parola seçmelisiniz. Eğer aynı parolayı seçerseniz, gizli biriminize erişemezsiniz.

    ÖNEMLİ: Bir VeraCrypt birimi oluştururken atacağınız adımların en önemlilerinden biri kuvvetli bir parola seçmektir, özellikle de gizli biriminiz için. Gizli biriminizin parolası ne kadar kuvvetli olursa o kadar iyi. Ve, söz konusu parolayı bir KeePassX gibi bir şifre yöneticisine kaydetmek istemeyebileceğiniz için hem kuvvetli hem de hatırlanabilir bir parola bulmayı denemelisiniz.

    23. Adım. Bir dosya sistem biçimi seçmek için [Next]’e tıklayın.

    Şekil 17: VeraCrypt Biçim Seçenekleri ekranı

    Not: Verili değer ("FAT") çoğu kişinin işini görecektir ve Linux, Windows, ve Mac OS X bilgisayarlarıyla uyumludur. Ancak 4 GB’dan (tek bir dosya için) büyük dosyaları depolama gibi bir niyetiniz varsa başka bir dosya sistem biçimi seçmeniz gerekir. Linux Ext2 sadece Linux bilgisayarlarında çalışır. NTFS ise Windows bilgisayarlarında ve Linux bilgisayarlarının çoğunda çalışır.

    24. Adım. Uygun bir dosya sistem biçimi seçtikten sonra [Next]’e tıklayın

    Şekil 18: VeraCrypt Gizli Birim Biçimlendirme ekranı

    25. Adım. Gizli birimi oluşturmaya başlamak için [Format]'a (Biçimlendir) tıklayın.

    VeraCrypt gizli biriminizi oluşturduğunda size haber verecek.

    Şekil 19: VeraCrypt Gizli Birim koruması uyarı mesajı

    26. Adım. Birim oluşturuldu ekranını görüntülemek için [OK]’e tıklayın

    Şekil 20: VeraCrypt Gizli Birimi Oluşturuldu

    27. Adım. VeraCrypt Gizli Birim Oluşturma Sihirbazı’nı kapatmak ve VeraCrypt’in ana penceresine dönmek için [Exit]’e (Çıkış) tıklayın. (Eğer [Next]’e tıklarsanız, VeraCrypt size yeni bir şifrelenmiş birim yaratma sürecinde eşlik etmeye başlayacaktır.)

    Artık gizli biriminizde dosyalarınızı saklayabilirsiniz. Normal biriminizin parolasını elde eden biri için bile tespit edilemez olarak kalacaklar.

    5. VeraCrypt birimi kullanma

    Kılavuzun bu bölümünde normal ve gizli VeraCrypt birimlerinin nasıl kullanılacağı açıklanacak.

    5.1. Bir birimi bağlama

    VeraCrypt’te, bir birimi bağlamak (mount), onu kullanıma açık hale getirmektir. Bir birimi başarılı bir şekilde bağladığınızda, sanki taşınabilir bir depolama aygıtını bilgisayarınıza bağlamışsınız gibi görünecektir. Bu diski her zaman olduğu gibi dosya ve klasörlere oluşturmak, değiştirmek, silmek ve onlara erişmek için, kullanabilirsiniz. Onunla işinizi bitirdiğinizde bağlantısını kesebilirsiniz (dismount) ve bu yeni disk görünmez olur. Bir gizli birimi de aynen bir normal birim gibi bağlayabilirsiniz. Hangisinin parolasını girdiğinize bağlı olarak VeraCrypt normal ya da gizli biriminizi bağlayacaktır.

    Biriminizi bağlamak için aşağıdaki adımları gerçekleştirin:

    1. Adım. Sisteminizin panelinden (dashboard) VeraCrypt’i açtığınızda aşağıdaki ana pencere görünecektir:

    Şekil 1: VeraCrypt ana penceresi

    2. Adım. VeraCrypt’in ana penceresindeki listeden bir yuva seçin.

    Şekil 2: Mevcut sürücülerden birinin seçilmiş olduğu VeraCrypt ana penceresi

    Not: Biz şifrelenmiş birimimizi 4. sürücüye bağlamayı tercih ediyoruz. Bir birimi bağladığınız her seferde, mevcut sürücü rakamlarından herhangi birini seçebilirsiniz.

    3. Adım. [Select file…]’a (Dosya seç...) tıklayın ve VeraCrypt konteynır dosyanızı bulun.

    Şekil 3: VeraCrypt konteynır dosyasını bulma

    4. Adım. VeraCrypt ana penceresine dönmek için [Open]’a (Aç) tıklayın. Konteynır dosyanızın konumu, az önce tıkladığınız [Select file...] tuşunun hemen solunda görünecek.

    Şekil 3: Bir konteynırın seçilmiş oldığı VeraCrypt ana penceresi

    5. Adım. Parolanızı girmek için [Mount]’a (Bağla) tıklayın.

    Şekil 4: Parolayı Girin ekranı

    6. Adım. Parolanızı Password kutusuna yazın.

    Eğer konteynırınız gizli birim barındırmıyorsa, basitçe normal biriminizin parolasını yazın ve [OK]’e tıklayın. Eğer gizli birim barındırıyorsa, aşağıdakilerden birini seçin:

    • Gizli biriminizi açmak için gizli birim parolanızı girin

    • Birimin varlığını kendisinden saklamak istediğiniz biri tarafından gözlemlenirken gizli birimi olan bir konteynır içindeki bir normal birimi açmak için normal birim parolanızı girin.

    • Normal birimi açmak ve "yanıltıcı" dosyalarınızı değiştirmek için (tabii eğer gözlemlenmiyorsanız) [Gizli biriminizi dış biriminin içeriğini değiştirirken koruma](#](#2334) hakkında okuyun.

    7. Adım. Birimi bağlamaya başlamak için [OK]’e tıklayın. Bu yönetici ayrıcalıkları gerektirecektir.

    Şekil 5: Yönetici ayrıcalıkları ekranı

    8. Adım Bilgisayarınıza girmek için kullandığınız parolayı yazın ve Giriş’e basın

    Eğer girdiğiniz VeraCrypt ya da yönetici parolalarınızdan biri yanlışsa VeraCrypt bir kez daha girmenizi isteyecek. Eğer her ikisi de doğruysa şifrelenmiş biriminiz şu şekilde bağlanacak:

    Şekil 6: Yeni bağlanmış birimi gösteren VeraCrypt ana penceresi

    9. Adım. Bağlanmış olan birime girin.

    Bağlanmış olan bir birime girmenin iki yolu vardır:

    1. Yukarıda görebileceğiniz üzere, VeraCrypt’in ana penceresindeki işaretlenmiş girişe çift tıklayın
    2. Her zaman yaptığınız gibi klasöre gidin, USB depolama aygıtında yapacağınız gibi

    Aşağıdaki birim boş. Oraya dosya depoladığınız vakit, biriminizi bağladığınız zamanlarda onlara erişebilecek ve değişiklik yapabileceksiniz.

    Şekil 7: Bağlanmış VeraCrypt biriminin içi

    Bağlanmış birim şu an boş. Oraya dosya depoladığınız vakit birimi açtığınızda erişilebilir (ve düzenlenebilir) olacaklar.

    Bağlanmış birim, bir harici depolama aygıtı gibi davranan bir sanal disktir. Tek farkı tümüyle şifrelenmiş olmasıdır. Tıpkı bir USB depolama aygıtıymış gibi, içine dosya aktarabilir ve içinden dosya kopyalayabilirsiniz. Sözgelimi taşıyıp bırakarak veya başka bir uygulamada doğrudan birime kaydederek. Bu sanal diske dosyalarınızı aktardığınızda, taşıdığınızda ya da kaydettiğinizde, bu dosyalar otomatik olarak şifrelenir. Ve, bir dosyayı VeraCrypt biriminden dışarı taşıdığınızda otomatik olarak şifreleri çözülür. Eğer bilgisayarınız aniden kapanırsa ya da oturumu kapanırsa, şifrelenmiş birim yeniden bağlanıncaya dek erişilmez kalacaktır.

    ÖNEMLİ: VeraCrypt birimi bağlanmış haldeyken, içindeki dosyalar korunaklı değildir ve bilgisayarınıza erişimi olan herhangi bir kişi tarafından özgürce erişilebilirler. Hassas dosyalarınızı korumak için, kullanmadığınız zamanlarda VeraCrypt biriminizin bağlantısı kesmelisiniz. Bilgisayarınızda uzaklaşırken ve el koyma ya da soygun riskinin yüksek olduğu durumlarda bunu aklınızda tutun. Şifrelenmiş birimleri bağlı tutmak, bir kasaya sahip olup kapısını tümüyle açık bırakmak gibi bir şeydir. Eğer bilgisayarınızı kapatırsanız, yeniden başlatırsanız ya da oturumu kapatırsanız, şifrelenmiş biriminiz yeniden bağlanıncaya kadar erişilmez olacaktır. Bu konularda bir an önce alıştırma yapmaya başlamanız iyi olur.

    5.2. Bir birimin bağlantısını kesme

    VeraCrypt’te, bir birimin bağlantısını kesmek, onu kullanım dışı bırakmak anlamına gelir. Bir birimin bağlantısını kesmek ve doğru parolayı bilmeyen hiç kimsenin içindeki dosyalara erişemeyeceğinden emin olmak için aşağıdaki adımları uygulayın:

    1. Adım. VeraCrypt ana penceresindeki bağlanmış birimler listesinden bağlantısını kesmek istediğiniz birimi seçin.

    Şekil 1: Bağlantısını kesmek üzere bir normal birim seçme

    2. Adım. VeraCrypt biriminin bağlantısını kesmek için [Dismount]’a (Bağlantıyı Kes) tıklayın.

    Kapatmış ya da bağlantısını kesmiş olduğunuz normal biriminizdeki bir dosyaya geri dönmek için, biriminizi yeniden bağlamak durumundasınız.

    ÖNEMLİ: Şu durumlardan önce VeraCrypt biriminizin bağlantısını kestiğinizden emin olun:

    • Bilgisayarınızı bekleme ya da uyku moduna getirmeden
    • Bilgisayarınızı başıboş bırakmadan
    • Bilgisayarınızın her zamankinden daha fazla kaybolma, çalınma ya da haczedilme ihtimalinin olabileceği bir duruma geçmeden
    • Konteynırınızın depolandığı harici USB depolama aygıtını çıkarmadan (eğer konteynırı burada saklamayı seçtiyseniz)

    3. Adım. VeraCrypt’ten çıkmak için pencere sistem çubuğundaki VeraCrypt ikonuna sağ tıklayın ve [Quit]’i seçin.

    İpucu. Tek başına [Exit]’e tıklayarak ana pencereyi kapatmak, uygulamadan tümüyle çıkmak için yeterli değildir.

    5.3. Gizli biriminizi dış biriminin içeriğini değiştirirken koruma

    Gizli Birim Oluşturma bölümünün sonunda bahsedildiği üzere, bir VeraCrypt birimini bağladığınızda Dış birime yazarken gizli birime gelecek hasara karşı koru özelliğini seçebilirsiniz. Bu, normal biriminize yeni “yanıltıcı” dosyalar eklemenize olanak sağlayacaktır -gizli biriminizin içeriğini yanlışlıkla silme ya da bozma riski taşımaksızın. Yanıltıcı parolanızı girmeye sizi zorlayan birinden gizli biriminizin varlığını saklamaya çalışıyorsanız Gizli birimi koru özelliğini etkinleştirmemelisiniz, ancak bu durumda her iki parolanızı da girmeniz gerektirecektir (bu da oralarda bir yerde bir gizli biriminiz olduğunun oldukça açık bir göstergesidir).

    Ancak, yanıltıcı dosyalarınızı yalnız başınayken güncellerken bu özelliği her zaman etkinleştirmelisiniz.

    Gizli birimi koruması özelliğini kullanmak için aşağıdaki adımları uygulayın:

    1. Adım. VeraCrypt’in ana penceresindeki listeden bir sürücü seçin

    Şekil 1: Mevcut bir sürücünün seçilmiş olduğu VeraCrypt ana penceresi

    2. Adım. [Select file…]’a (Dosya seç…) tıklayın ve VeraCrypt konteynır dosyanızı bulun

    Şekil 2: VeraCrypt konteynır dosyanızı bulma

    3. Adım. Konteynır dosyasını seçin, ardından VeraCrypt ana penceresine dönmek için [Open]’a tıklayın. Konteynır dosyanızın konumu, önceden tıkladığınız [Select file...] tuşunun hemen solunda görünecektir.

    Şekil 3: Bir konteynırın seçilmiş olduğu VeraCrypt ana penceresi

    4. Adım. Parolayı girin ekranını açmak için [Mount]’a (Bağla) tıklayın.

    Şekil 4: Parolayı Girin ekranı

    5. Adım Normal bir biçimde bağladığınızda olduğu gibi dış birim parolanızı Password (Şifre) kutusuna yazın, ama [OK]’e tıklamayın

    6. Adım Bunun yerine [Options]’a (Ayarlar) tıklayın. Bu, gizli biriminizi normal biriminizin içeriğini değiştirirken korumanıza olanak sağlayacaktır.

    Şekil 5: Dış birimi bağlarken gizli birimi koruma

    7. Adım Protect hidden volume against damage caused by writing to outer volume (Dış birime yazarken gizli birime gelecek hasara karşı koru) yazan kutuyu işaretleyin.

    8. Adım İşaret edilen yere gizli birim parolanızı yazın

    9. Adım. [OK]’e tıklayın.

    10. Adım VeraCrypt sistem şifrenizi sorabilir. Eğer sorarsa, bilgisayara girmek için kullandığınız parolayı yazın ve [OK]’e tıklayın.

    VeraCrypt kazara verilecek hasarlara karşı gizli biriminiz koruma altındayken normal biriminizi bağlama işlemini tamamladığında sizi haberdar edecek.

    Şekil 6: VeraCrypt'in "Gizli birim şimdi koruma altında" ekranı

    11. Adım VeraCrypt ana penceresine dönmek için [OK]’e tıklayın

    Şekil 7: VeraCrypt ana penceresi

    12. Adım Bağlanmış birime girin.

    Bir birimi normal biçimde bağladığınızda olduğu gibi, bağlanmış olan bir birime girmenin de iki yolu vardır:

    1. VeraCrypt ana penceresinde işaretlenmiş olan girişe çift tıklayın
    2. Söz konusu klasöre normal biçimde girin, tıpkı bir harici USB depolama aygıtında yapacağınız gibi

    Aşağıda gördüğünüz birim boş. Ama, normal biriminize “yanıltıcı” dosyalar depoladığınız zaman, bu birimi bağladığınızda erişilebilir olacaklar. Ve eğer, yukarıdaki adımları takip ederek gizli biriminizi koruduysanız, buraya dosya ekleyebilecek ve bu dosyaları değiştirebileceksiniz.

    Şekil 8: Koruma altındaki bir gizli birime sahip, bağlanmış bir VeraCrypt normal biriminin içi

    Normal biriminizin içeriğini değiştirmeyi bitirdiğinizde, her zamanki adımları izleyerek onun bağlantısını kesebilirsiniz, bu adımlar yukarıdaki Bir birimin bağlantısını kesme, bölümünde açıklanıyor. Ve, bir birimi bağlayacağınız bir sonraki seferde Dış birime yazarken gizli birime gelecek hasara karşı koru kutusu verili olarak işaretlenmemiş olacaktır.

    6. VeraCrypt konteynırınızı yönetme

    Bu bölümde bir TrueCrypt biriminin içeriğini nasıl içeri aktaracağınızı, VeraCrypt konteynırlarını nasıl yedekleyeceğinizi ve parolalarını nasıl değiştireceğinizi öğreneceksiniz.

    6.1. Bir TrueCrypt biriminin içeriğini içeri aktarma

    VeraCrypt TrueCrypt birimlerini bağlayabilir. Ancak artık TrueCrypt sürdürülmediğine göre buradaki dosyalarınızı bir an önce VeraCrypt birimine taşımalısınız. Bunun en kolay yolu şudur:

    1. Varolan TrueCrypt biriminiz kadar büyük (ya da daha büyük) bir VeraCrypt birimi oluşturun,
    2. İki birimi de aynı anda açın ve,
    3. TrueCrypt birimindeki her şeyi VeraCrypt birimine aktarın

    Yukarıdaki ilk adım için, yukarıdaki Bir normal birim oluşturma (ve eğer durumunuza tekabül ediyorsa Bir gizli birim oluşturma) kısımlarına göz atın. Bu bölüm, sizin halihazırda bir ya da iki uygun boyutta VeraCrypt biriminiz olduğunu varsayacaktır. Aşağıdaki adımlar, bir TrueCrypt normal biriminden halihazırda bağlanmış olan bir VeraCrypt normal birimine dosya taşıma işlemine tekabül etmektedir. Eğer bir TrueCrypt konteynırının hem normal hem de gizli birimlerinde dosyalarınız varsa, basitçe VeraCrypt birimlerinizin yeterince büyük olduğundan emin olun, ardından aşağıdaki adımları iki kez tekrarlayın — bir normal birimleriniz, bir de gizli birimleriniz için. Ama normal biriminize içerik kopyalarken gizli VeraCrypt biriminizin içeriğini korumayı unutmayın.

    VeraCrypt ana penceresi açıkken ve yeni VeraCrypt biriminiz bağlanmışken aşağıdaki adımları gerçekleştirin:

    1. Adım. Bağlanmış bir VeraCrypt birimi tarafından kullanılmayan bir sürücü harfine tıklayın.

    Şekil 1: VeraCrypt'in bağlanmış bir birim gösteren ana penceresi

    2. Adım. [Select file…]’a (Dosya seç...) tıklayın ve TrueCrypt konteynırınızı bulun

    Şekil 2: Bir TrueCrypt konteynırınızı bulma

    3. Adım. VeraCrypt ana penceresine dönmek için [Open]’a (Aç) tıklayın. Konteynır dosyanızın konumu, önceden tıkladığınız [Select file...] tuşunun hemen solunda görünecektir.

    Şekil 3: VeraCrypt'in TrueCrypt konteynırı seçilmiş haldeki ana penceresi

    4. Adım. Devam etmek için [Mount]’a (Bağla) tıklayın.

    Şekil 4: TrueCrypt modundaki The VeraCrypt parola ekranı

    6. Adım. TrueCrypt Mode kutusunu işaretleyin

    7. Adım. TrueCrypt biriminizin parolasını yazın

    8. Adım. TrueCrypt biriminizi bağlamak için [OK]’e tıklayın

    Şekil 5: VeraCrypt'in iki birimin de bağlanmış halde olduğu ana penceresi

    9. Adım. Bağlanmış olan TrueCrypt biriminize girmek için sürücü harfine çift tıklayın 10. Adım. Ana pencereye geri dönün ve bağlanmış olan VeraCrypt konteynırınıza girmek için sürücü harfine çift tıklayın.

    Şekil 6: Her iki birimin dosya tarayıcısında yan yana gösterilen içerikleri

    11. Adım. TrueCrypt biriminizin içeriğini seçin ve onları VeraCrypt biriminizi temsil eden pencereye taşıyın.

    Şekil 7: TrueCrypt biriminizin içeriği bir VeraCrypt birimine aktarılmış durumdayken iki biri yan yana gösterilmekte

    Dosyalarınızın aktarılması tamamlandıktan sonra, her iki birimin de bağlantısını kesmelisiniz.

    12. Adım. VeraCrypt'in ana penceresine geri dönün

    13. Adım. TrueCrypt biriminizin girişini seçin

    Şekil 8: Bağlantısını kesmek üzere TrueCrypt biriminizi seçme

    14. Adım. TrueCrypt biriminizin bağlantısını kesmek için [Dismount]’a (Bağlantıyı kes) tıklayın

    15. Adım. VeraCrypt biriminizin girişini seçin

    Şekil 9: Bağlantısını kesmek üzere VeraCrypt biriminizi seçme

    16. Adım. VeraCrypt biriminizin bağlantısını kesmek için [Dismount]’a (Bağlantıyı kes) tıklayın

    Şekil 10: Her iki birimin de bağlantısının kesilmiş halde olduğu VeraCrypt ana penceresi

    6.2. Bir konteynırın parolasını ya da her iki parolasını birden değiştirme

    Bir VeraCrypt biriminin parolasını değiştirmek için, ana ekran ile başlayın ve aşağıdaki adımları takip edin. Bu adımlar VeraCrypt konteynırlarındaki hem normal birimler hem de gizli birimler için geçerlidir. Ancak eğer her iki parolayı da değiştirmek istiyorsanız, bu işlemi iki kere tekrar etmeniz gerekir.

    Şekil 1: VeraCrypt'in ana penceresi

    1. Adım. Parolasını değiştirmek istediğiniz konteynırı seçmek için [Select file...]’a tıklayın

    Şekil 2: VeraCrypt’te bir konteynır dosyasının seçimi

    2. Adım VeraCrypt konteynırınızı seçin ve ana pencereye dönmek için [Open]’a tıklayın

    Şekil 3: Bir konteynırın seçilmiş halde olduğu VeraCrypt'in ana penceresi

    3. Adım. [Volumes Tools...]’a (Birim Araçları) tıklayın ve [Change Volume Password...]’ü (Birim Parolasını Değiştir...) seçin

    Şekil 4: Birim Araçları menüsünden Birim Parolasını Değiştirme’yi seçme

    Bu Parolayı Değiştir ekranını etkinleştirecek:

    Şekil 5: VeraCrypt'in Parolayı Değiştir ekranı

    İpucu: Bu konteynırda hem normal hem de gizli biriminiz varsa, VeraCrypt hangisinin parolasını değiştireceğini, sizin [Şu anki Parola] alanına girdiğiniz parolaya göre otomatik olarak belirleyecek. Eğer her iki parolayı da değiştirmek istiyorsanız, bu işlemi bir kez daha yapmanız gerekecek.

    4. Adım. Şu anki parolanızı yazın

    5. Adım. Yeni parolanızı yazın, ardından Confirm password (Parolayı onayla) alanına tekrar yazın

    6. Adım. tıklayın [OK] to begin generating a new key.

    Not: VeraCrypt’in eski versiyonları, kuvvetli bir parola seçmiş olsanız dahi "Personal Iterations Multiplier (PIM)" değerinizle ilgili bir uyarı verebilirler. Eğer bu uyarıyı görürseniz, parolanızın 20 karakterden daha uzun olduğunu iki kez kontrol edin ve Use PIM kutusunun işaretlenmemiş olduğundan emin olun. Ardından devam etmek için [Yes]’e tıklayın.

    Şekil 3: VeraCrypt'in Seçkisiz Zenginleştirme Havuzu ekranı

    7. Adım Seçkisiz Zenginleştirme Havuzu içinde bir süre farenizi dolaştırın, ardından [Continue]’a (Devam et) tıklayın.

    Parola değiştirme işlemi tamamlandığında VeraCrypt sizi bilgilendirecek.

    Şekil 4: VeraCrypt parolası başarıyla değiştirildi

    8. Adım. Parolanızı değiştirme sürecini tamamlamak için [OK]’e tıklayın

    ÖNEMLİ: Parolanızı değiştirmeniz, verinizi koruyan asıl şifreleme anahtarını değiştirmez. Pratikte bu, aşağıdaki üç şeye sahip olan herhangi bir kişinin VeraCrypt konteynırınızdaki dosyalara erişebileceği anlamına gelir, parolasını değiştirdikten sonra dahi:

    • “Eski” VeraCrypt konteynırınızın (siz parolayı değiştirmeden önce alınmış) bir kopyası
    • O eski VeraCrypt konteynırının parolası
    • “Yeni” VeraCrypt konteynırınızın (siz parolayı değiştirdikten sonra alınmış) bir kopyası

    Yani, birinin hem konteynırınızın kopyasına hem de parolasının bilgisine sahip olabileceğinden kuşku duyuyorsanız, parolanızı değiştirmekle yetinmemelisiniz. Bunun yerine, yepyeni bir konteynır üretip (yeni bir parola ile) dosyalarınızı buraya aktarmalı ve eski konteynırı silmelisiniz.

    SSS – SIKÇA SORULAN SORULAR

    S: Tüm vaktimi VeraCrypt’e parola yazarak mı harcayacağım?

    C: Hayır, şifrelenmiş bir birimi açmak için parolanı bir kez girmen yeterli. Sonrasında, birimi kapatıncaya kadar dosyalarına parolasız erişebilirsin.

    S: VeraCrypt’i artık istemiyorsam bilgisayarımdan kaldırabilir miyim? Bunu yaparsam, dosyalarım şifrelenmiş kalır mı?

    C: Evet. Terminal’i açıp sudo veracrypt-uninstall.sh yazarak ve bilgisayarına kullanıcı girişi yapmak için kullandığın parolayı girerek VeraCrypt’i kaldırabilirsin. Sonrasında, konteynırlarındaki dosyalara erişmek için VeraCrypt’i tekrar kurabilirsin. Bu dosyalar şifrelenmiş kalacaktır ve VeraCrypt’i kaldırdığında silinmeyecektir. Benzer şekilde, eğer şifrelenmiş konteynır dosyanı başka bir bilgisayara transfer edersen, bu dosyayı açmak için parolana ve VeraCrypt uygulamasına ihtiyacın olacak.

    S: Ne gibi bilgiler şifrelenmeyi gerektirir?

    C: İdeal olarak, tüm dökümanlarını ve resimlerini, özel ve hassas bilgi barındıran diğer tüm dosyalarını şifrelemelisin. Ve eğer işletim sistemin destekliyorsa tam disk şifrelemesi yapılandırmalısın ki tüm dosyaların bilgisayarın kapalıyken şifrelenmiş olsun.

    S: Dosyalarım ne kadar güvende olacak?

    C: VeraCrypt’in ne kadar iyi çalıştığı, desteklediğini iddia ettiği tüm fonksiyonları sağlayıp sağlayamadığı güvenlik uzmanları tarafından bağımsız girişimlerle test edilmiş ve değerlendiriişmiştir. Sonuçlar VeraCrypt’in çok yüksek düzey bir güvenlik sunduğuna işaret ediyor. Ancak, verinizin güvenliği için kuvvetli bir parola seçmeniz temel bir gerekliliktir.

    S: Niye gizli birim kullanmalıyım?

    C: VeraCrypt'in normal birimleri dosyalarınızı kuvvetli bir şifrelemeyle korur. Aynı düzeyde bir şifreleme sağlayan gizli birimler, biri VeraCrypt parolanızı talep ettiği takdirde size daha fazla seçenek sunmak için tasarlanmıştır. Gizli biriminizin parolasını teslim etmek yerine normal biriminizin parolasını teslim edebilirsiniz. Sorulursa eğer, bir gizli biriminiz olduğunu reddedebilirsiniz. Ancak, bu özelliği hakkıyla kullanmak için, kendi güvenlik çevrenizi güçlü bir şekilde kavramış olmanız, VeraCrypt’in nasıl çalıştığını iyi idrak etmiş olmanız ve normal biriminizde inandırıcı olacak bir grup “yanıltıcı” dosya bulundurmanız gerekmektedir.

    S: Gizli birimimin değil de, orijinal normal birimimin bağlantısını nasıl kesebilirim?

    C: Bu tamamen parola ekranına hangi parolayı girdiğinize bağlıdır. Normal birim parolasını girdiyseniz VeraCrypt normal birimin bağlantısını kesecektir. Gizli birim parolasını girerseniz VeraCrypt gizli birimin bağlantısını kesecektir. Bu şekilde, eğer biri VeraCrypt konteynırınızı açmanızı talep ederse, normal biriminizi bağlayabilirs ve bir gizli birimin varlığını reddedebilirsiniz. Doğru şartlar altında bu, paçayı sıyırmanız ve beladan kurtulmanız için yeterli olabilir.

    S: Farkında olmadan bir gizli birime hasar vermek ya da onu silmek mümkün müdür?

    C: Evet. Eğer gizli biriminizde yer kalmayıncaya kadar normal biriminize dosya eklemeye devam ederseniz, gizli biriminiz hasar görecek ya da imha olacaktır. Normal biriminizin içeriğini değiştirirken gizli biriminizi korumak için kullanabileceğiniz, normal biriminizi bağlarken seçilebilecek bir özellik var. Bir gizli birimin varlığını açık ettiği için bu özelliği gözlemlenirken kullanmamalısınız.

    S: Bir VeraCrypt biriminin boyutunu, birimi oluşturduktan sonra değiştirebilir miyim?

    C: Hayır. Daha büyük bir hacime sahip yeni bir konteynır oluşturmanız, ardından da dosyalarınızı eski birimden yeni birime taşımanız gerekecek. Bunu iki birimi aynı anda bağlayarak yapabilirsiniz. Bu hem normal hem de gizli birimler için geçerlidir.

    S: Bağlanmış bir VeraCrypt biriminin içeriği üzerinde chkdsk gibi araçlar kullanabilir miyim?

    C: VeraCrypt birimleri normal depolama aygıtları gibi davranır, yani bağlanmış herhangi bir VeraCrypt biriminin içeriği üzerinde her çeşit sistem kontrol/tamir/birleştirme aracını kullanmak mümkündür.

    S: Bir gizli birimin parolasını değiştirmek mümkün müdür?

    C: Evet. Evet parola değiştirme özelliği hem normal hem de gizli birimler için geçerlidir. Basitçe, Parola Değiştir ekranındaki Current Password (Şu Anki Parolanız) alanına gizli biriminizin parolasını yazın ve parolanızı değiştirin.